ਇੱਕ ਮੈਦਾਨ ਜੋ ਕਤਲਗਾਹ ਬਣ ਗਿਆ
Baisaran Valley, Jammu and Kashmir ਵਿੱਚ Pahalgam ਕਸਬੇ ਤੋਂ ਕੋਈ ਛੇ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹਰਾ-ਭਰਾ ਮੈਦਾਨ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਚੀੜ੍ਹ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨੇ। ਪਰਿਵਾਰ ਉੱਥੇ ਪਿਕਨਿਕ ਮਨਾਉਣ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਸੈਲਾਨੀ ਟੱਟੂਆਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦੇ ਨੇ ਤੇ ਫ਼ੋਟੋਆਂ ਖਿੱਚਦੇ ਨੇ। 22 ਅਪ੍ਰੈਲ ਨੂੰ, ਤਿੰਨ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਨੇ ਉੱਥੇ 26 ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। India ਦੀ National Investigation Agency ਵੱਲੋਂ ਦਾਇਰ ਕੀਤੇ 1,597 ਸਫ਼ਿਆਂ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਇਸ ਖਿੱਤੇ ਵਿੱਚ ਹਾਲੀਆ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਸੈਲਾਨੀ ਹਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੀ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਅਤੇ ਅੰਜਾਮ ਦੇਣ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
NIA ਦੀ ਚਾਰਜਸ਼ੀਟ - ਜੋ Jammu ਦੀ ਇੱਕ ਸਪੈਸ਼ਲ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ - ਵਿੱਚ Pakistan ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼, ਸਾਰੇ ਮੁਲਜ਼ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਸਬੂਤਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਾਬੰਦੀਸ਼ੁਦਾ Lashkar-e-Taiba ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਪਰਦੇਦਾਰ ਗਰੁੱਪ The Resistance Front 'ਤੇ ਹਮਲੇ ਦੀ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ, ਸਹੂਲਤ ਦੇਣ ਅਤੇ ਅੰਜਾਮ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹਸਤੀਆਂ ਵਜੋਂ ਦੋਸ਼ ਲਾਏ ਗਏ ਨੇ।
ਹਮਲੇ ਦਾ ਪੱਧਰ ਅਤੇ Kashmir ਨੂੰ ਕੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ
ਇਸ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾ ਕੇ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਗਏ। 25 ਸੈਲਾਨੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਨਾਗਰਿਕ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਿੰਦੂ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਸੁੰਨਤ ਜਾਂਚਣ ਲਈ ਪੱਟ ਲਾਹੁਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਟੱਟੂ ਆਪਰੇਟਰ ਇੱਕ ਹਮਲਾਵਰ ਤੋਂ ਹਥਿਆਰ ਖੋਹਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਆਰਥਿਕ ਨੁਕਸਾਨ ਤੁਰੰਤ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਭਾਰਾ ਸੀ। ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੇ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, Kashmir ਵਿੱਚ 753,856 ਸੈਲਾਨੀ ਆਏ - ਜੋ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਆਏ 1,565,851 ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਰੀਬ 52 ਫ਼ੀਸਦ ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ ਸੀ। ਸੈਲਾਨੀ ਹੋਟਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਦਰ 90 ਫ਼ੀਸਦ ਡਿੱਗ ਗਈ। ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ 70 ਫ਼ੀਸਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਿਹਾ।
Gulmarg ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀ ਰਾਤ Rs 70,000 ਲੈਂਦਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਦਰ Rs 20,000 ਕਰਨੀ ਪਈ। Kashmir Chamber of Commerce and Industry ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਆਰਥਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਲੜੀ ਟੁੱਟ ਗਈ ਹੈ।
ਇਹ ਹਮਲਾ ਫ਼ਿਰਕੂ ਹਿੰਸਾ ਭੜਕਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ - ਇਹ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰੋਂ ਫ਼ੌਜੀ ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ India ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਵੰਡਣ ਵੱਲ ਇੱਕ ਤਬਦੀਲੀ ਸੀ। ਹਰ ਕਾਮਯਾਬ ਹਮਲਾ Pakistan ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੰਚਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

NIA ਦੀ ਚਾਰਜਸ਼ੀਟ ਮੁਤਾਬਕ ਕੀ ਹੋਇਆ - ਪਲ-ਪਲ ਦਾ ਵੇਰਵਾ
ਮਾਸਟਰਮਾਈਂਡ ਨੇ ਤਿੰਨੇ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੂੰ April 15-16 ਨੂੰ Baisaran Valley ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ। ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਕਈ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੱਕੀ ਕਰ ਲਈ ਗਈ ਸੀ।
ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਪਹਿਲਾਂ, ਅੱਤਵਾਦੀ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਪੋਨੀ ਆਪਰੇਟਰ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚੇ। Parvaiz Ahmad ਨੇ ਜਾਂਚਕਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ April 21 ਨੂੰ ਸ਼ਾਮ ਕਰੀਬ 5 ਵਜੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਝੌਂਪੜੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਆਦਮੀ ਆ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਮੰਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੂਰੋਂ ਆਏ ਹਨ। ਉਹ Punjabi ਲਹਿਜ਼ੇ ਵਿੱਚ Urdu ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੈਗ ਅਤੇ ਥੈਲੀਆਂ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਬਲਾਂ ਹੇਠ ਲੁਕਾ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ Tahira ਨੇ ਖਾਣਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੋਟੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਰਾਤ 10 ਵਜੇ ਤੱਕ ਚਲੇ ਗਏ।
ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ Amarnath Yatra ਬਾਰੇ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਦਿਨ ਸਿਰਫ਼ ਸੈਲਾਨੀਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ India ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਾਲਾਨਾ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੈਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੰਬਲ ਕੱਢੇ ਅਤੇ ਛੁਪਾਅ ਲਈ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਲਪੇਟ ਲਏ। ਉਹ ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਨਾਲੇ ਕੋਲ ਆਪਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਾ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ।
ਇੱਕ ਅੱਤਵਾਦੀ ਨੇ ਕਤਲੇਆਮ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ GoPro ਐਕਸ਼ਨ ਕੈਮਰਾ ਲਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦੁਪਹਿਰ 2:23 ਵਜੇ, M4 carbine ਨਾਲ ਪਹਿਲੀ ਗੋਲੀ ਚਲਾਈ ਗਈ। ਕੁਝ ਸਕਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ, ਦੋ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ AK-47 ਰਾਈਫਲਾਂ ਨਾਲ ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਹ ਗੋਲੀਆਂ ਚੱਲਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਕਈ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਕੀਤੇ ਇਸ ਹਮਲੇ ਨੇ ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਘੇਰਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਿੱਥੋਂ ਕੋਈ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ - ਮਕਸਦ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਸੀ। ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਕੋਲ ਭੱਜਣ ਦੀ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੇ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਕਲਮਾ - ਇਸਲਾਮੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਐਲਾਨ - ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਜੋ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹ ਸਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਕਈ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਰੁੱਖਾਂ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਗੋਲੀਆਂ ਮਾਰ ਕੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਪਾਰਕ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਨੇ ਜਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਗੋਲੀਆਂ ਚਲਾਈਆਂ।
NIA ਵੱਲੋਂ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤੇ ਸੱਤ ਮੁਲਜ਼ਮ
ਏਜੰਸੀ ਨੇ ਸੱਤ ਮੁਲਜ਼ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਦੱਸੇ: Pakistan ਦੇ Kasur ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ Sajid Jatt; ਤਿੰਨੇ ਹਮਲਾਵਰ - Faisal Jatt ਉਰਫ਼ Suleman Shah, Habeeb Tahir ਉਰਫ਼ Jibran, ਅਤੇ Hamza Afghani; ਸਥਾਨਕ ਲੋਕ Bashir Ahmad Jothar ਅਤੇ Parvaiz Ahmad; ਅਤੇ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਵਜੋਂ Lashkar-e-Taiba ਅਤੇ The Resistance Front। ਸਭ 'ਤੇ ਕਤਲ, India ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਛੇੜਨ, ਅਤੇ Arms Act ਅਤੇ Unlawful Activities Prevention Act ਦੀਆਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਧਾਰਾਵਾਂ ਤਹਿਤ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਏ ਗਏ ਹਨ।
Parvaiz Ahmad ਅਤੇ Bashir Ahmad ਨੂੰ June 22 ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਦੌਰਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਦੀ Pakistani ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਅਤੇ Lashkar-e-Taiba ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੂੰ ਪਨਾਹ ਦੇਣ ਅਤੇ ਲੌਜਿਸਟਿਕ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦਾ ਚਾਲਾਨ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਿੰਨੇ ਹਮਲਾਵਰ ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲਾਂ ਨੇ July 28 ਨੂੰ, Srinagar ਦੇ ਨੇੜੇ Dachigam ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ Operation Mahadev ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢੇਰ ਕੀਤਾ - ਹਮਲੇ ਤੋਂ 97 ਦਿਨ ਬਾਅਦ।
ਮਾਸਟਰਮਾਈਂਡ - ਲੰਗੜਾ ਨਾਮ ਦਾ ਬੰਦਾ
ਚਾਰਜਸ਼ੀਟ ਵਿੱਚ ਮੁਲਜ਼ਮ ਨੰਬਰ 1 ਇੱਕ ਬੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ Saifullah ਹੈ। ਇਹ ਕਈ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। NIA ਇਸਨੂੰ Sajid Jatt ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨੈੱਟਵਰਕ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਲੰਗੜਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਹ ਨਕਲੀ ਲੱਤ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਇਹ ਹਮਲਾ Lahore ਤੋਂ ਬੈਠ ਕੇ ਰੀਅਲ ਟਾਈਮ ਵਿੱਚ ਡਾਇਰੈਕਟ ਕੀਤਾ, ਹਮਲੇ ਦੌਰਾਨ ਤਿੰਨੇ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਅਤੇ GPS ਕੋਆਰਡੀਨੇਟ ਅਤੇ ਭੱਜਣ ਦੇ ਰਸਤੇ ਭੇਜਦਾ ਰਿਹਾ।
ਉਹ Pakistan ਦੇ Kasur ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 2005 ਵਿੱਚ Jammu and Kashmir ਵਿੱਚ ਘੁਸਪੈਠ ਕੀਤੀ। 2005 ਤੋਂ 2007 ਤੱਕ Kulgam ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਉੱਥੇ Shabbira ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ Pakistan ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਦੋਂਕਿ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ Kashmir ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਿਹਾ।
2019 ਵਿੱਚ Article 370 ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ The Resistance Front ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ - ਇਹ Lashkar ਦਾ ਸਥਾਨਕ ਮੋਹਰਾ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ Pakistan ਮੁੱਕਰ ਸਕੇ। ਉਹ ਡਰੋਨਾਂ ਰਾਹੀਂ Jammu and Kashmir ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਤਸਕਰੀ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। 2023 ਦੇ Dhangri ਕਤਲੇਆਮ, Poonch ਏਅਰ ਫੋਰਸ ਕਾਫ਼ਲੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਅਤੇ Reasi ਬੱਸ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਮੁੱਖ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਕਰਤਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹੀ ਬੰਦਾ। ਉਹੀ ਨੈੱਟਵਰਕ। ਸਾਲ ਦਰ ਸਾਲ।
ਉਹ Pakistan ਦੇ ਅੰਦਰ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਅਸਲ ਮਸਲਾ ਹੈ।

Pakistan ਦਾ ਕਨੈਕਸ਼ਨ - ਫ਼ੋਨਾਂ ਅਤੇ IP ਐਡਰੈੱਸਾਂ ਤੋਂ ਕੀ ਪਤਾ ਲੱਗਾ
Operation Mahadev ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਕੋਲੋਂ ਦੋ ਮੋਬਾਈਲ ਫ਼ੋਨ ਮਿਲੇ। ਫ਼ੋਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ Xiaomi ਦੇ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਫ਼ੋਨ Pakistan ਵਿੱਚ ਵੇਚੇ ਅਤੇ ਡਿਲੀਵਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ - ਇੱਕ Lahore ਦੀ Qaid-e-Azam Industrial Estate ਦੇ ਇੱਕ ਪਤੇ ਉੱਤੇ, ਦੂਜਾ Karachi ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਖਰੀਦਦਾਰ ਨੂੰ। ਇਹ ਫ਼ੋਨ India ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਹ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਸਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਫ਼ੋਨਾਂ ਦੇ ਡੇਟਾ ਤੋਂ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨਾਲ Sajid Jatt ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਭਰੀਆਂ ਚੈਟਾਂ ਮਿਲੀਆਂ। ਫ਼ੋਨਾਂ ਵਿੱਚ Alpine Quest ਐਪ ਦੇ ਸਕ੍ਰੀਨਸ਼ਾਟ ਵੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ Baisaran Park ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟ ਦਿੱਖਦੇ ਸਨ।
NIA ਦੀ ਜਾਂਚ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ Kashmir Fight ਨਾਂ ਦਾ Telegram ਚੈਨਲ Pakistan ਦੇ Khyber Pakhtunkhwa ਸੂਬੇ ਦੇ Battagram ਇਲਾਕੇ ਤੋਂ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। The Resistance Front Official ਨਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਚੈਨਲ Rawalpindi ਤੋਂ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਚੈਨਲ ਹਮਲੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈਣ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੁੱਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਗਏ।
ਜਦੋਂ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿੰਦਾ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ The Resistance Front ਆਪਣੇ ਦਾਅਵੇ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦਾ Telegram ਚੈਨਲ ਹੈਕ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। NIA ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਪੋਸਟ ਅਤੇ ਮੁੱਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪੋਸਟ, ਦੋਵੇਂ Pakistan ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਡਿਜੀਟਲ ਨੈੱਟਵਰਕਾਂ ਤੋਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। Pakistan ਪ੍ਰਚਾਰ ਦਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਨਤੀਜੇ ਨਹੀਂ ਭੁਗਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਹੁਣ ਤੱਕ ਕੀ-ਕੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੋਈ ਹੈ
2008 ਦੇ Mumbai ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, India ਨੇ Pakistan ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸਤਰਿਤ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ Lashkar-e-Taiba ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਹੈਂਡਲਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸਨ। Pakistan ਨੇ ਮਾਸਟਰਮਾਈਂਡਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। Hafiz Saeed ਨੂੰ ਆਖਰਕਾਰ Pakistan ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਅੱਤਵਾਦੀ ਫੰਡਿੰਗ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ, ਪਰ ਇਹ ਮੁਕੱਦਮਾ ਅਸਲ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ FATF ਗ੍ਰੇ-ਲਿਸਟਿੰਗ ਦੇ ਦਬਾਅ ਕਾਰਨ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
2016 ਦੇ Uri ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, India ਨੇ ਸਰਜੀਕਲ ਸਟ੍ਰਾਈਕਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। 2019 ਦੇ Pulwama ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, India ਨੇ Balakot ਵਿੱਚ Jaish-e-Mohammed ਦੇ ਕੈਂਪਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਅਹਿਮ ਸਨ। ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਅੱਤਵਾਦ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਨਹੀਂ ਤੋੜਿਆ।
Pahalgam ਨਾਲ ਫ਼ਰਕ ਕਾਨੂੰਨੀ ਢਾਂਚੇ ਦਾ ਹੈ। India ਦੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ, NIA ਨੇ Lashkar-e-Taiba ਅਤੇ The Resistance Front ਉੱਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਇਕਾਈਆਂ ਵਜੋਂ ਦੋਸ਼ ਲਾਏ ਹਨ - ਨਾ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਮੈਂਬਰਾਂ ਉੱਤੇ। ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਗਠਨ ਖੁਦ ਮੁਲਜ਼ਮ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਜ਼ਬਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਨੂੰ Lashkar ਨੂੰ ਕੁਝ ਮਾੜੇ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧਿਕ ਸੰਗਠਨ ਵਜੋਂ ਮੰਨਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸ਼ਹਿ ਵਾਲੇ ਅੱਤਵਾਦ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਨਜਿੱਠਿਆ
2001 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ United States
11 September ਤੋਂ ਬਾਅਦ, United States ਨੇ ਪੈਸੇ ਅਤੇ ਪਨਾਹਗਾਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਿਆ। 9/11 Commission ਦੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਕਰਕੇ ਨੀਤੀ ਬਦਲੀ — ਅੱਤਵਾਦੀ ਫੰਡਿੰਗ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਦੇਖਣ ਦੀ ਥਾਂ ਹੁਣ ਅਦਾਲਤੀ ਕਾਰਵਾਈ ਅਤੇ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਫ੍ਰੀਜ਼ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧਾ ਰੋਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। Commission ਨੇ Pakistan ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਪਨਾਹਗਾਹ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉੱਥੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਟਿਕਾਣਾ ਨਾ ਮਿਲਣ ਦੇਣ ਲਈ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤੀ ਜਾਵੇ। US ਨੇ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੁਲਕ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਮਸਲਾ ਸਮਝਿਆ ਅਤੇ ਹਰ ਕੂਟਨੀਤਕ ਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮੰਚ 'ਤੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਰੱਖੀ।
2004 Madrid ਬੰਬ ਧਮਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ Spain
ਜਦੋਂ al-Qaeda ਦੇ ਬੰਬਾਰਾਂ ਨੇ Madrid ਦੀਆਂ ਲੋਕਲ ਟਰੇਨਾਂ 'ਤੇ 191 ਲੋਕ ਮਾਰੇ, ਤਾਂ Spain ਦੇ ਜਾਂਚਕਾਰਾਂ ਨੇ 18 ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ 70,000 ਸਫ਼ਿਆਂ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਤਿਆਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। Spain ਦੀ National Court ਨੇ 29 ਮੁਲਜ਼ਮਾਂ 'ਤੇ ਝਟਪਟ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਇਆ। ਮੁੱਖ ਤਿੰਨ ਮੁਲਜ਼ਮਾਂ ਨੂੰ Spain ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤਹਿਤ 40,000 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਮਿਲੀਆਂ। ਜਲਦੀ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਕਹਾਣੀ ਭਟਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
Financial Action Task Force ਦਾ ਮਾਡਲ
Financial Action Task Force ਨੇ Pakistan ਨੂੰ ਗ੍ਰੇ ਲਿਸਟ 'ਤੇ ਪਾਇਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ Lashkar-e-Taiba ਵਰਗੀਆਂ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਰਸਮੀ ਵਾਅਦੇ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ Pakistan ਨੂੰ ਲਿਸਟ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। Pahalgam NIA ਚਾਰਜਸ਼ੀਟ ਵਿੱਚ ਹਵਾਲਾ ਫੰਡਿੰਗ ਰੂਟਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੋਂ ਆਏ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਸਬੂਤ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਜੋ Task Force ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ Pakistan ਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਸਟ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। Pakistan ਨੇ ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਕੀਤੇ ਸੀ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ। ਸਬੂਤ ਹੁਣ ਕਾਗਜ਼ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

India ਦਾ ਫ਼ੌਜੀ ਜਵਾਬ - Operation Sindoor
ਹਮਲੇ ਦੇ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ India ਨੇ ਜਵਾਬ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
Operation Sindoor ਨੇ Pakistan ਅਤੇ Pakistan-Occupied Kashmir ਵਿੱਚ ਨੌਂ ਵੱਡੇ ਅੱਤਵਾਦੀ ਅੱਡੇ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਅੱਤਵਾਦੀ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ Muridke ਵਿੱਚ Markaz Taiba ਅਤੇ Bahawalpur ਵਿੱਚ Markaz Subhan Allah ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ - ਇਹ ਉਹੀ ਅੱਡੇ ਨੇ ਜੋ 2001 ਦੇ Parliament ਹਮਲੇ ਅਤੇ 26/11 Mumbai ਕਤਲੇਆਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਨ।
2016 ਵਿੱਚ India ਨੇ Line of Control ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। 2019 ਵਿੱਚ India ਨੇ Khyber Pakhtunkhwa ਵਿੱਚ Balakot ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਵਾਰ India ਨੇ ਸਿੱਧਾ Pakistan ਦੇ Punjab ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਸੁਨੇਹਾ ਸਾਫ਼ ਸੀ: Pakistan ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਅੱਤਵਾਦੀ ਢਾਂਚੇ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ।
ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ Pakistan Army ਦੇ ਅਫ਼ਸਰ Muridke ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ Lashkar-e-Taiba ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਜਨਾਜ਼ੇ ਕੱਢ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ Pakistani ਸਰਕਾਰ ਸਿੱਧੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਇਸ ਵਾਰ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਕਈ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਸੰਜਮ ਵਰਤਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ India ਦਾ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ।
ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਕੌਣ ਹੈ
NIA - ਜੋ Ministry of Home Affairs ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ - ਨੇ ਅੱਠ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ 1,100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਿਆਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਾਰਜਸ਼ੀਟ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ। ਸਾਰੇ ਮੁਲਜ਼ਮਾਂ ਉੱਤੇ Bharatiya Nyaya Sanhita 2023, Arms Act 1959, ਅਤੇ Unlawful Activities Prevention Act 1967 ਤਹਿਤ ਕੇਸ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਮੁਕੱਦਮਾ Jammu ਵਿੱਚ NIA Special Court ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਸ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦਾ ਮਾਸਟਰਮਾਈਂਡ Sajid Jatt ਅਜੇ ਵੀ Pakistan ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਬਣਾਉਣੀਆਂ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਸਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ Pakistan ਦਾ ਸਹਿਯੋਗ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਹਿਯੋਗ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਉਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਉਸ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਸੀ ਜਿਸਨੇ Pakistan ਨੂੰ FATF ਦੀ ਗ੍ਰੇ ਲਿਸਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਸੀ।
ਹੁਣ ਕੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਚਾਰਜਸ਼ੀਟ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ, ਅੰਤ ਨਹੀਂ।
ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ, FATF ਦੇ ਸਬੂਤ ਤੁਰੰਤ ਵਰਤੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਚਾਰਜਸ਼ੀਟ ਵਿੱਚ ਹਵਾਲਾ ਰੂਟਾਂ, ਡਰੋਨ ਰਾਹੀਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਪਲਾਈ, ਅਤੇ Pakistan ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਚੱਲਦੇ ਡਿਜੀਟਲ ਕਮਾਂਡ-ਐਂਡ-ਕੰਟਰੋਲ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਦਰਜ ਹਨ। India ਦੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ Financial Action Task Force ਅੱਗੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ Pakistan ਨੂੰ ਮੁੜ ਗ੍ਰੇ ਲਿਸਟ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੂਜੀ ਗੱਲ, Lashkar-e-Taiba ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਗਠਨ ਵਜੋਂ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਣ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਿਸਾਲ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਾਈਵਾਲ ਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁਪੱਖੀ ਮੰਚਾਂ ਨੂੰ Lashkar ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧਿਕ ਅਦਾਰੇ ਵਜੋਂ ਦੇਖਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ — ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਜ਼ਬਤ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਤੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤੀਜੀ ਗੱਲ, Jammu and Kashmir ਵਿੱਚ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਗਲੇ ਸੀਜ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੱਕੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। NIA ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਨੇ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਕਈ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ Baisaran Valley ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੀਤੀ। ਜੇ ਸਹੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਦਾ ਜਾਲ ਹੁੰਦਾ — ਡਰੋਨ, ਸੈਂਸਰ, ਸਥਾਨਕ ਗਾਈਡਾਂ ਤੋਂ ਰੀਅਲ-ਟਾਈਮ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ — ਤਾਂ ਇਹ ਰੇਕੀ ਫੜੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ।
ਚੌਥੀ ਗੱਲ, Sajid Jatt ਨੂੰ Lahore ਬੈਠ ਕੇ ਅਗਲਾ ਹਮਲਾ ਸੋਚਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। India ਕੋਲ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਕੂਟਨੀਤਕ ਰਸਤੇ ਹਨ, ਸਭ ਵਰਤ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਹਵਾਲਗੀ ਜਾਂ ਖਾਤਮੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਜੇ Pakistan ਮਨ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਨਕਾਰ ਹਰ ਉਸ ਮੰਚ 'ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ Pakistan ਆਪਣੀ ਸਾਖ਼ ਬਣਾਉਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
India ਨੇ ਦਿਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕੇਸ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। India ਨੇ ਦਿਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਫੌਜੀ ਜਵਾਬ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਅਗਲਾ ਪੜਾਅ ਹੈ — ਲਗਾਤਾਰ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਦਬਾਅ, ਜੋ ਪੈਸੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਵੇ, ਭਰਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਵੇ, ਅਤੇ ਕਮਾਂਡਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਵੇ — ਚਾਹੇ ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਬੈਠੇ ਹੋਣ।
